A ludzie, którzy żyją w beżach? Tak się ubierają, tak mieszkają? Co za tym może stać? 
Może się to wiązać z takim czasem w życiu, kiedy czują się na tyle wyciszeni i uspokojeni, że nie potrzebują tańca barw wokół siebie. Nie wiem, czy jest to naukowo udowodnione, ale otaczanie się wyłącznie beżem kojarzy mi się z ludźmi, którzy boją się dać coś z siebie, pokazać się. Jakby chcieli schować się za nijakością. Jeżeli pokazujemy kolor, to tak jak byśmy siebie odkrywali. Osoba w beżach przemknie niepostrzeżenie. Zastanawiasz się, kim ona jest. To jeszcze zależy, czy barwa wybierana jest świadomie, czy nie. Na pustynię przecież zakładamy często beże, może dlatego, żeby nie było widać, jak przykurzy je piach. To inna sprawa.

Ale takie osoby zapamiętuje się też jako eleganckie. Mnie kojarzy się z klasą, dystynkcją, ale też z dystansem.
Bo beż jest blisko białego. Beż jednak mniej zwraca uwagę niż biały, mniej wybija się z tłumu. Zresztą o elegancji świadczy nie tylko kolor ubrania, ale w połączeniu z nim jakość tkaniny, uszycia, dodatków.

A co powiedziałabyś o kobietach, które wszystkie sukienki, bluzki oraz spodnie mają czarne?
Mam znajomą, która latami tak się ubierała. Miała dużo dobrej jakości ubrań, ale wszystkie czarne. Zawsze jej współczułam. Miałam wrażenie, że jest osobą smutną, zamkniętą. Była konfliktowa, wybuchowa, prawie się nie uśmiechała, rzadko mówiła dobrze o innych ludziach, wszędzie węszyła wrogów.

Jest taka opinia, że czerń to kolor indywidualistów.
Tak się czasem mówi, ale zależy co rozumiemy pod słowem indywidualista. Ja rozumiem człowieka, który jest kreatywny, trochę inny niż reszta. Jakiś. A ludzie kreatywni swoją inność chętnie podkreślają kolorami. W psychologii komunikacji osobom, które starają się o pracę wymagającą kreatywności, radzi się pokazać ją w ubiorze, w kolorach.

Do czego potrzebny jest nam czarny kolor?
W naszej kulturze jest kolorem żałoby, symbolizuje zadumę. Czerń kojarzy mi się z mrocznością. Jej nadmiar mnie lekko przeraża.
Ludzi, którzy mają skłonność do ubierania się tylko na czarno, odbieram jako nieco zagubionych, niepewnych siebie. Mam osobiste odczucie, że noszą w sobie wewnętrzny lęk, niepewność, może złość, może nawet agresję. Zachowuję wobec nich dystans. Potem czasami widzę, że gdy coś w ich życiu się zmienia, zwłaszcza w sferze uczuć, to odrzucają czerń, wprowadzają w życie inne kolory. Tak się stało z tą moją znajomą, o której wcześniej mówiłam. Zauważ, że młodzież często ubiera się na czarno - to dzieciaki, które z jednej strony się buntują, z drugiej zaś poszukują akceptacji, trochę się za tym czarnym chowają. Poza tym czarny kolor jest trudny - ściąga wszystkie barwy i w związku z tym energię. Jeżeli jesteśmy słabi, to w czarnym łatwiej możemy ulec negatywnym emocjom innych ludzi.

A fiolet?
Z pozytywnej strony ciemny fiolet jest związany z duchowością, siłami wyższymi. W negacji jest kolorem dewocji, ograniczeń, sztywniactwa. Szlachetne odcienie fioletu mogą być przejawem luksusu, inne - tandety.

Dlaczego jedni ludzie wybierają złoto a inni srebro?
Nie chciałbym generelizować, ale złoty kolor pokazuje nam skłonność do zbytku, do pokazywania materialnej strony życia. Złoto mówi - zwróć na mnie uwagę. Srebro odwrotnie - skłania do kroczenia duchową stroną życia, poszukiwania siebie. Niektórzy trenerzy biznesu, specjalizujący się w tzw. psychologii bogactwa, mówią: „Noś złoto, to w ten sposób przyciągniesz do siebie bogactwo”.

Są ludzie, którzy twierdzą, że jest im wszystko jedno czy coś jest czerwone, czy zielone.
I jak się ich zapytasz, na jaki film chcą iść, odpowiedzą że im wszystko jedno. Jak chcą spędzić wieczór? Też wszystko jedno. Jaki kanał włączyć w telewizji? Obojętne, żeby grało. To często ludzie, którzy mają słaby kontakt ze sobą, z własnymi emocjami, nie potrafią powiedzieć co czują, nie uświadamiają sobie tego. Albo dajemy sobie prawo, żeby mówić o swoich potrzebach i dla siebie je czuć, albo nie. To się przekłada na kolory. Osoby, które mówią – ten kolor jest mój, a w tym czuję się źle, potrafią też powiedzieć – czuję złość, potrzebuje być kochana, brakuje mi w życiu ciepła, odczuwam smutek, odczuwam radość, mam poczucie szczęścia.

Nasze kolory się zmieniają.
Tak, bo zmieniają się nasze emocje. Kobiety, które są na etapie dużych zmian w życiu – na przykład po rozwodzie, czy zmianie pracy – nagle zmieniają kolory ubrań, włosów, cieni do oczu, butów. Czasem jakiś kolor kojarzy się z jakimś czasem w życiu, który się skończył i teraz już potrzebujemy nowego koloru. W ten sposób wyrażamy gotowość, do przeżywania nowych emocji. Są kobiety, które robią to bardzo świadomie. W ten sposób wzmacniają zmianę. Czasem też dzieje się to dopiero na etapie nieuświadomionego przygotowania się do zmiany. Wtedy często potrzebujemy koloru pomarańczowego - on symbolizuje proces zmian.

Czyli kolory mogą wiele nam powiedzieć...
Przede wszystkim mogą wiele powiedzieć o nas samych. Jeżeli tylko potrafimy obserwować swoje reakcje, odczucia, potrzeby.

Związek między kolorami a emocjami rozgrywa się w dużej mierze na nieuświadomionym poziomie.
Oczywiście, wszystko tam się rozgrywa. Ponieważ emocje są na poziomie nieświadomym. Bo właśnie z przyczyn emocji sobie tego nie uświadamiamy. Do świadomości dociera tylko efekt, na przykład poczucie złości, żalu, radości i wszystkie zmiany fizjologiczne, które się z tym wiążą. 

Ale chyba warto bardziej świadomie podchodzić do kolorów, bo wiedzę o nich można wykorzystać, tak?
Tak, za mało szanujemy kolory. Jeśli mamy wiedzę i świadomość, jak kolory działają na poziomie ogólnym, możemy się nimi stymulować. Kiedyś uczestniczka warsztatów, które prowadziłam, powiedziała, że gdy się odchudza, je na niebieskich talerzach, bo wie że wtedy zje mniej niż z żółtych lub czerwonych. W ten sposób te kolory działają na nasz układ trawienny. Ja na przykład w niebieskiej kuchni czuję ścisk w żołądku, a zwykle lubię delektować się jedzeniem. W szarej kuchni można się nabawić niestrawności, bo szarość działa depresyjnie. W ubraniach natomiast mówi o profesjonalizmie. Podobnie jak granat. Chcesz pokazać się  jako osoba kompetentna – wybierz granatowy lub grafitowy żakiet. Wiedza o kolorach może pomóc w życiu. Pomóc w leczeniu chorób, zmian samopoczucia na lepsze, budowaniu lepszych relacji z innymi. Czy słyszałaś, żeby szczęśliwy, zdrowy człowiek, który robi wiele ciekawych rzeczy w życiu powiedział,  że jego życie jest szare, albo białe, albo beżowe, albo czarne? Tacy ludzie mają kolorowe życie. Warto zadać sobie pytanie: Jak kolorowe może być moje życie? Lub co mogę zrobić, żeby moje życie było bardziej kolorowe? 

• charakterystykę poszczególnych kolorów, napisaną przez Beatę Skowrońską Psychologia koloru
  
  
• teksty przez nią napisane: Twoje ciało to Ty oraz Zanim wystąpisz publicznie

• relację z warsztatów Beaty Skowrońskiej: Szczupła z przekonania
  
  

Related Items:

Napisz Komentarz

Proszę utrzymaj temat wiadomości związany z przedmiotem artykułu. Osobiste słowne ataki będą usunięte. Proszę nie używaj takich komentarzy, które mogą zablokować witrynę. Taki materiał będzie usunięty. Upewnij się zanim klikniesz przycisk 'Wyślij', czy widzisz poprawny kod zabezpieczń chroniący naszą witrynę przed spamem. Jeśli nie, kliknij *Odśwież Stronę* w twojej przeglądarce. Jeśli nie możesz przesłać zawartości prawdopodobnie wpisano zły kod bezpieczeństwa.
Imię:
E-mail
Tytuł:
Komentarz:
Kod:*

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved